Verslag/recensie Lood n.a.v. 17 januari 2015: De Tweede Dimensie, een onderschat perspectief

http://loodmagazine.nl/lichtelijk-krankzinnig-proza-pak-bij-de-vorlesebu...

Lichtelijk krankzinnig proza in pak bij de Vorlesebühne
24 januari 2015

Zaterdagavond 17 januari. Waar ik de vorige keer mijn vingers prikte aan de rozen van de Utrechtse Poetry Slam, kreeg ik het dit keer wederom zwaar te verduren in naam van de literatuur: de januarisessie van de Vorlesebühne vond plaats in de oude houtzaagmolen De Ster in Utrecht en was inclusief splinters, exclusief verwarming.

De Vorlesebühne

De Vorlesebühne is een maandelijks podium van wisselende schrijvers en muzikanten die, rondom een zelfgekozen thema, speciaal voor de voorstelling kort, vreemd proza schrijven en deze in een bijzondere theatrale vorm gieten. Het is dus niet alsof ze voorlezen zoals je moeder dit vroeger deed, toen je nog lief en schattig was. Absurdisme is de absolute norm, want ook dit kan ontroerend zijn.

Pannenkoeken

Zo’n vijftig mensen met jassen aan bevinden zich dicht bij elkaar voor een klein podium. In deze Vlaamse editie (II) komen de schrijvers Maud Vanhauwaert, David Troch, Jeroen Boone, Sylvia Hubers en Bernhard Christiansen samen met de band De Anale Fase in actie voor de tweede dimensie, het onderschatte perspectief. Want wie verlangt er nu niet terug naar die tijd dat we nog pannenkoeken waren?

De eerste vijf minuten heb ik geen idee waar ik ben beland. Mijn definitie van een proza-avond wordt dermate uitgedaagd. Wat doe ik hier? In nog geen tien minuten gaan ze van aanslagen naar het destructieve landbouwbeleid. Een groot slok bier, ik laat me maar meevoeren in dit absurdistisch universum. Hoewel niet alles even goed is en de avond wat lang duurt, wordt het er alleen maar beter op. Het verloop van dit absurdistische proza-event laat zich het beste omschrijven in citaten uit de verhalen.

De tweede dimensie vol dimensies

20.16 “Pats boem. De tweede dimensie slaat terug.”
20.20 “We verzoeken om niet steeds te klappen tussendoor.”
20.22 “Het voorkomen van labiele gezondheid bij mannen.”
20.26 “Andere beperkingen zijn slechts schijn.”
20.29 “Op een lange winteravond wil iemand als een naaktslak over iemands huid kruipen.”
20.30 “Geschoren specimen in pak.”
20.32 “Saartje is een kluns en niet van het schattige soort.”
20.37 “Hij stopte zijn hoofd in de oven en wachtte op de dingen die zouden komen.”
20.41 “Fontanario was elke keer weer verbaasd over de daadkracht van de buurman.”
20.45 “Juffrouw, u ruikt nog precies als toen. Toen viel er een ongemakkelijke stilte.”
20.46 “Je moet denken: ik ben iemand die hier is.”
20.49 “Ik denk dat hij zich afvraagt hoe je de afwezigheid van een vader schildert.”
20.53 “Hoesten, spuwen, schoonmaken. Je vond het walgelijk.”
20.54 “De strontknotsen die zijn lichaam verlaten veroorzaken een felle fantoompijn.”
20.57 “Stel je voor: je bent laagopgeleid en boos. Hoe kom je van Wilders af?”
20.58 “Koop een Russische onderzeeër en slagtanden. Je zult zien dat je sociale positie zienderogen zal verbeteren.”
21.04 “Naar de hemel kringelende wierrook is de slechtste metafoor voor een dode moeder.”
21.09 “Thuis dacht je: Ik word niet oud, dan hoef je ook niet dood te gaan.”
21.11 “We geloven alleen nog in de waan van de dag of in de waan zelf.”
21.12 “Oom Herman is lichtelijk krankzinnig.”
21.16 “Zit! Zit! Toen kon het publiek nog op commando lachen.”

Pauze waarin vooral de warme dranken gretig aftrek vinden en ik word vermaakt door een splinter in mijn hand.

21.52 “Maar dit is een lepel! Wat is een hemellichaam vergeleken met dit?”
21.56 “Waar is rond? In de vierkante spiegel kon ik zien dat ik hier echt niet bij hoorde.”
22.01 “Houd tenminste drie hamstergeneraties lang uw koninklijke bek.”
22.05 “Gelooft u dat er geliefden zijn die elkaar varkensstaartje noemen?”
22.19 “Een poëtische gedachte dat mijn moeder de dood wist te bestrijden met een snufje zout.”
22.21 “Hoeveel biermerken zou u nu op kunnen noemen? En ligt dat aan uw emotionele achtergrond of heeft u gewoon dorst?”
22.26 “Integratie, integratie, dat lag ook niet in de aard van de oermens.”
22.30 “Je kent verjaardagsfeestjes als deze. U bent verloren.”
22.38 “Dus jij kan wel denken dat je het middelpunt van de wereld bent, maar je bent nog niet eens het middelpunt van een ballon.”
22.43 “Eens verloor een oude man een traantje. Hij had al zo weinig lichaamsvocht.”
22.47 “Dat was de tweede dimensie.”

Ik blijf nog even verbijsterd zitten. Zinnen tollen door mijn hoofd. Het is goed. Dit was goed.

Heerlijk vreemd

Het was vreemd, het was fijn, verassend, gevat en ontroerend: absurdistisch proza op zijn best. Wie een avond uit de sleur van het dagelijks bestaan gehaald wil worden door verhalen die raken, moet zeker een keer naar de Vorlesebühne. Ik heb me verwonderd.
Maar wát was het koud. De volgende keer thermo ondergoed aan en niet aan het hout zitten. En train je zitvlees, want kort vreemd proza neemt de tijd om in elk hoekje van je hersenen te kruipen. Je zult nog lang na kunnen genieten van de wonderlijke verhalen.

Volgende sessie: “Het geniepige visioen”
Zaterdag 21 februari, 20.03
Houtzaagmolen De Ster, Molenpark 3, Utrecht
Margot de Sera

Margot de Sera (1990) studeerde Franse taal en cultuur in Utrecht en Frankrijk. Momenteel is ze bezig met de master Redacteur/Editor aan de UvA. Literatuur kan mensen op veel manieren raken. Bij Lood zoekt Margot dan ook naar jonge, Nederlandse schrijvers die dat met hun werk weten te bereiken. In de hectiek van nu biedt literatuur overzicht en laat het de mens zien zoals hij werkelijk is. Deze beide krachten van de literatuur wil Margot graag laten zien.