Fux Populi - Stefan Nieuwenhuis

“Dag meneer, heeft u even wat tijd voor een paar vragen?”
“Waar is het voor?”
“Het is voor een opiniepeiling.”
“De zoveelste of een echt belangrijke?”
“Een belangrijke. De uitkomsten worden eerst op het journaal gepresenteerd, daarna worden ze geanalyseerd in talkshows en praatglossy’s op tv en de volgende ochtend storten de kranten het verder uit. Dan is het aan de politiek en de samenleving zelf. Tot slot zal het zeer uitgebreid en beschouwend worden afgerond in de opiniebladen. Het is dus niet voor niets.”
“Oké, dan wil ik er wel aan meedoen. Laatst ben ik een half uur lang ondervraagd over het onderwijsniveau. Niks meer van gehoord of gezien. Zonde van m’n tijd. Terwijl ik er wel een heel duidelijke mening over heb.”
“Ik kan u verzekeren, meneer, wij doen écht wat met uw mening. Ik durf zelfs te beweren dat uw mening het verhaal bepaalt. Als velen van u iets belangrijk vinden, dan doen wij daar wat mee. Zo werkt het.”
“Dat klinkt me tenminste duidelijk in de oren. Fijn zo.”
“Onze peiling gaat over hoe het er in het buitenland aan toe gaat. Kunt u daar wat mee?”
“Daar heb ik wel een mening over, ja.”
“Prima. Laten we beginnen. Vindt u dat er teveel landen in de EU zitten?”
“Ja veelste veel. En dan vooral landen waarvan je je kunt afvragen of die hun eigen broek wel kunnen ophouden. Of dat überhaupt willen, want wilskracht is niet bepaald een Zuideuropees woord. Of neem dat hele Balkangebeuren. Ik bedoel, de premier van zo’n land ziet er dan wel keurig uit in een pak, maar kijk je langs die stropdas dan zie je het nageslacht van een analfabete plaggenhutbewoner die al zijn hele leven pompoenen verkoopt aan de enige verharde weg van de streek. Geen punt natuurlijk, maar we nemen de zoon van zo'n bemodderde en uitgezakte handkarhobbyist wel erg serieus.”
“Dus het antwoord is ja?”
“Veelste veel, ja.”
“Dan vindt u de Griekse tragedie zeker ook het geld niet waard?”
“Absoluut! We geven dat volk met z’n allen 150 miljard euro. Moet je voorstellen: in heel Griekenland liggen elf miljoen mensen in een hangmat, wat neerkomt op bijna 14.000 euro per Griek. Met die miljarden kunnen we alle zusters en verpleegsters in Nederland vier jaar een verdubbeling van hun salaris geven, waardoor zij eindelijk fatsoenlijk betaald worden voor hun zware werk. Kijk, dát maakt de mensen gelukkig. Wat kan ons die Grieken schelen? Laat ze hun feta duurder maken. Zoek het zelf uit. Ik zou echt geen geld lenen van gasten die mij toch al de hele tijd uitlachen. Dan liever hard werken. Maar ja, zeg dat eens tegen een Griek. Die slaapt al bij je tweede zin.”
“Ze zijn het niet waard, dus?”
“Daar komt het wel op neer, ja.”
“Noteer ik dat. Moet Nederland zich trouwens nog wel zo veel bemoeien met het buitenland?”
“Ik vind van niet. Het buitenland kost alleen maar geld. Om te beginnen heeft Brussel een flink gat in ‘s lands knip geknaagd. Straks staan de Spanjolen, de Ieren, de Portugezen en God mag weten wie voor de poort voor een gratis zak met duiten. En daarna komt de Italiaanse maffia het gewoon bij ons halen. Kun je op wachten. Ik zeg: hek erom en controleren wie er binnenkomt.”
“Ik noteer een nee tegen het buitenland. Goed, we zijn er alweer doorheen voor vandaag. Mag ik u bedanken voor uw bijdrage aan onze nieuwsgaring?”
“Niks te danken, hoor, ik lever graag een bijdrage aan een betere wereld.”